چهارشنبه , ۲ خرداد ۱۳۹۷

راز تبدیل شدن به نقطه کانونی بعدی فناوری در چیست؟

 

در کمبریج ماساچوست، درست در خارج از محوطه دانشگاه ام‌آی‌تی در میدان کندال ناحیه‌ای وجود دارد که مرکز پرتراکم‌ترین استارت‎آپ‌های سراسر جهان است. در آنجا، بنیانگذاران 450 شرکت در نه طبقه گردهم آمده‌اند، که خیلی از آن‌ها در اتاق‌های مشترک با این قانون که «هر صندلی خالی را که دیدی سفت بچسب» قرار دارند.
روی یک نقشه که میزان حرارت و جوش و خروش فناوری را نمایش می‎‎دهد، این ناحیه به رنگ قرمز (بسیار فعال) نشان داده شده است. در همین ساختمان شرکت‌های سرمایه‌گذاری هم قرار دارند که در مجموع 7.8 میلیارد دلار را مدیریت می‎‎کنند. پانزده سال پیش، دنیای فناوری در این منطقه جوش و خروش چندانی نداشت و تنها چند سرمایه‌گذار محدود در آن فعالیت می‎کرد. اما امروز کندال به یک فانوس دریایی تبدیل شده که شرکت‌های فناوری را بیش‌تر و بیش‌تر به سمت خود جذب می‎‎کند. آمازون گروه توسعه موبایل خود را به این ناحیه منتقل کرده است، گوگل در حال گسترش خود در این منطقه است و شرکت‌های داروسازی نیز از قافله عقب نمانده‌اند.
کندال در حال تبدیل شدن به جایی است که اقتصاددانان آن را یک خوشه (کلاستر) و قطب تمرکز شرکت‌های مرتبط با هم می‎‎دانند که در عین رقابت با یکدیگر همکاری هم می‎‎کنند. قیمت اجاره بهای دفاتر کاری در این منطقه خود گواه میزان ارزش اقتصادی آن است: قیمت اجاره بها به قیمت‌های مرکز شهر منهتن رسیده و نسبت به 35 دلار در هر فوت مربع دهه قبل به 70 دلار رسیده است. رئیس مرکز نوآوری کمبریج، تیم رو می‎‎گوید: «واقعیت را باید از اجاره‌ها فهمید»، جایی که بیش‌تر شرکت‌های نوپا یا استارت‎آپ‌ها در فضاهای اداری اشتراکی در آن مستقر هستند. این ایالت هم ارزشمند شده است. شهرهایی که روزگاری به دنبال تصاحب شغل‌هایی به بهانه گذر راه‌آهن یا صنایع بزرگ بودند، اکنون خود شرکت‌های بزرگی دارند که برای دیگران شغل ایجاد می‎‎کنند. دست‌کم در ایالات‌متحده تقريباً رشد تمام شغل‌ها از استارت‎آپ‌ها آغاز شده است، به خصوص که آن‌ها از چند کارمند شروع شده و به چندین هزار کارمند رسیده‌اند. در حوزه فناوری، این برندگان هستند که این امکان را دارند که برندگان بیشتری را به‌وجود آورند. این فرآیند به جِرم بحرانی، متشکل از شبکه‌ای از شرکت‌های در هم تنیده، منابع، مزایا، ایده‌ها، استعداد، فرصت و خوش اقبالی خواهد رسید که یک خوشه فناوری یا technology cluster را تعریف می‎‎کند.
واضح است که آن‌چه حائز اهمیت است استعداد انسانی است. جین فرانکوس فورملا، یک سرمایه‌گذار خطرپذیر از  Atlas Venture کسی که در مراحل اولیه آغاز به کار بیوتکنولوژی روی آن سرمایه‌گذاری کرد می‎‎گوید: «چندین‌بار در هفته به آزمايشگاه‌های دانشگاهی منطقه بوستون سر می‎‎زند تا اختراعات بعدی که می‎‎تواند آن را در‌اختیار گرفته و به یک شرکت تبدیل کند را پیدا کند. از آنجا که در این منطقه تعداد بسیار زیادی فارغ‌التحصیل دکترا و فوق‌لیسانس وجود دارد، او می‎‎تواند شرکتی را راه‌اندازی کرده و به سرعت یک گروه تخصصی را تشکیل دهد. او می‎‎گوید: «مردم حتی نیاز نیست ساختمان را عوض کنند، تنها کافی است در طبقات جابه‌جا شوند.»

سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در برترين کانون‌های فناوری جهان در سال 2012

پرسش بزرگ این است که چرا خوشه‌های فناوری رشد می‎‎کنند و چه اجزایی باعث ایجاد یکی از آن‌ها می‎‎شود؟ متأسفانه برای مناطقی که میلیاردها دلار هزینه می‎‎کنند تا دره سیلیکون بعدی باشند، رسیدن به جواب هنوز جای بحث و گفت‌وگو دارد. یک محقق ارشد در بنیاد کافمن به نام یاشویوکی موتویاما می‎‎گوید: «خوشه‌ها وجود دارند و این به لحاظ تجربی به اثبات رسیده است، اما این به آن معنا نیست که دولت‌ها می‎‎توانند یکی از آن‌ها را ایجاد کنند.»
مسلم این است که آن‌ها در حال تلاش هستند. بزرگترین تلاش در این زمينه که ما از آن آگاهی داریم پروژه پیچیده Skolkovo است که خارج از مسکو در حال شکل‌گیری است، جایی که 2.5 میلیارد دلار در یک دانشگاه، یک پارک فناوری و یک مؤسسه سرمایه‌گذاری شده است. نمونه دیگر در واترلو اونتاریو است که با هدف به‌دست آوردن برتری در حوزه فناوری پیشرفته محاسبات کوانتومی‎‎ مشغول فعالیت است. هزینه صرف شده در این زمينه بیش از 750 میلیون دلار است.
مشکل دولت‌ها این است که اغلب آن‌ها هستند که تعیین می‎‎کنند ابداعات کجا و در چه زمانی رخ خواهد داد. برخی تلاش می‎‎کنند که شرکت‌های برنده را پیدا و انتخاب کنند.
جاش لرنر، استاد دانشکده اقتصاد هاروارد می‎‎گوید: «این‌گونه تلاش‌ها به ندرت جواب خواهد داد.» او می‌افزاید: «‌دولت‌ها می‎‎توانند قانون تصویب کنند، اما باید خود را در همین حد محدود کنند» تصویب قوانینی که کارآفرینان ناموفق را جریمه نمی‎‎کند، وضع مالیات‌های کمتر و صرف عمده وقت روی تحقیق و توسعه از جمله وظایف دولت‌ها است و بعد از آن باید از سر راه کنار بروند.
به‌رغم سختی‌ها، همچنان شهرهاي بیشتری در آرزوی تبدیل شدن به قطب فناوری هستند. یک دلیل این است که اینترنت هم ایدئولوژی فرهنگ استارت‎آپ (شما هم می‎‎توانید یک مارک زاکربرگ باشید) و هم مفهوم مشارکت از طریق برنامك‌ها و نرم‌افزار‌های تحت وب را گسترش داده است. به‌نظر می‎‎رسد هر مکانی از شیلی تا ایسلند بدون نیاز به آزمایشگاه‌های گران قیمت یا حتی داشتن یک دانشگاه سطح بالا، مشغول ایجاد یک استارت‎آپ برای ارتقای سطح فناوری خود است.
یکی از حامیان این نظریه برد فلد است، یکی از شرکای فاندری گروپ و سازنده فناوری انکوباتور تک‎استار و کسی که بر‌اساس کسب تجارتش در کلورادو طبق گفته خودش Boulder Thesis را بنا نهاد. این یک برنامه چهار نقطه‌ای برای کارآفرینان (نه دولت‌ها یا دانشگاه‌ها) است تا بتوانند «جامعه کارآفرینی» را در هر شهری ایجاد و ساماندهی کنند. فلد می‎‎گوید اکنون جنبش استارت‎آپ به یک اجتماع عظیم جهانی با صدها هزار عضو از سراسر جهان تبدیل شده است. اما آیا در حالی که دولت‌ها با مشکلات زیادی مواجه بوده‌اند کارآفرینان می‎‎توانند در ایجاد خوشه‌ها موفق باشند؟ فیونا موری، استاد دانشکده اسلون ام‌آی‌تی، کسی که به‌عنوان نوعی مشاوره‌دهنده در زمینه خوشه‌ها، از جمله تِک سیتی لندن فعالیت می‎‎کند، می‎‎گوید: «در حال حاضر، تداخلی بین دو منطق در چگونگی ساخت یک اکوسیستم وجود دارد. یکی استدلال مربوط به دولت است که می‎‎گوید این خیلی مهم است که کار را به عهده کارآفرینان بگذاریم و به همین دلیل است که شما به ورودی‌های تخصصی، مثل پارک‌های فناوری نیاز دارید. استدلال دیگر خواهان تمرکز محض روی افراد و شبکه‌های آن‌ها است.»
یک یافته وجود دارد كه اقتصاددانان تمایل دارند بر سر آن به توافق برسند. مراکز نوآوری جابه‌جا می‎‎شوند، بعضی اوقات خیلی سریع و آن‌ها قصد دارند به جایی بروند که آخرین تله موش اختراع شده بود. بوستون بعد از ظهور کامپیوتر‌های شخصی، در سال 1980 پیشتازی خود در عرصه کامپیوتر را به دره سیلیکون واگذار کرد. اما چه کسی می‎‎دانست یکی از آن 450 استارت‎آپ در کندال بتواند چنین کار عظیمی‎‎ را به سرانجام برساند. به همین دلیل است که همچنان می‎‎توان به هر مکانی امیدوار بود (با چند دهه تلاش و کمی‎‎ خوش شانسی) تا به یک دره سیلیکون دیگر تبدیل شود.

 منبع : ماهنامه شبکه

Print Friendly, PDF & Email

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*