چهارشنبه , ۲ خرداد ۱۳۹۷

آن‌گاه جابز گفت: حالا آیفون را بسازیم… ، بخش اول

 

1120

مسیر 55 مایلی از کمپل به سان‌فرانسیسکو یکی از زیباترین مسیرها در امریکا به شمار می‌رود. زمان طی این مسیر به لطف وجود آزادراه Junippero Serra کوتاه‌تر شده است؛ بزرگراهی عظیم و خلوت که در کنار کوه‌های سانتا‌کروز قرار گرفته است. این بزرگراه مکانی مناسب در دره سیلیکون برای آزمایش سرعت آخرین مدل اتومبیل فراری و البته یکی از بدترین مکان‌ها برای آنتن‌دهی موبایل به شمار می‌رود. 
به همین دلیل اندی گریگنون می‌توانست در روز 8 ژانویه سال 2007، بدون هیچ‌گونه مزاحمتی با خود و افکارش خلوت کند. این مسیر همیشگی گریگنون برای رسیدن به محل کار نبود. او یکی از مهندسان ارشد اپل در شهر کوپرتینو واقع در غرب Campbell بود. به‌طور معمول 7 مایل رانندگی می‌کرد که دقیقاً 15 دقیقه طول می‌کشید. اما امروز فرق می‌کرد. او به دیدن رئیس خود استیو‌جابز در نمایشگاه مک‌ورلد سان‌فرانسیسکو می‌رفت تا یک اتفاق تاریخی را رقم بزند. دوستداران اپل مدت‌های مدیدی بود که از استیو جابز درخواست می‌کردند تا قابلیت‌های یک تلفن‌همراه را در آی‌پادهای آن‌ها تعبیه کند تا دیگر مجبور نباشند دو دستگاه را همراه خود ببرند. جابز قصد داشت آرزوی آن‌ها را برآورده کند. گریگنون و همکارانش باید شب را در یک هتل نزدیک محل نمایشگاه سپری می‌کردند تا ساعت 10 صبح فردای آن روز استیو جابز از نخستین آی‌فون رو نمایی کند…

 

گریگنون هنگام رانندگی به سمت شمال، اصلاً احساس هیجان نمی‌کرد. اغلب فیلم‌های تبلیغاتی در دره سیلیکون  به‌صورت ضبط شده بودند. او در این تفکر بود که چرا باید کیفیت پایین اینترنت یا آنتن‌دهی ضعیف تلفن همراه باعث از بین رفتن یک ارائه خوب شود؟ اما جابز روی مراسم‌های معرفی محصول به‌صورت زنده تأکید زیادی داشت. این روش یکی از دلایل فریبنده بودن آن‌ها به شمار می‌رفت. یکی از قسمت‌های قابل توجه اسطوره شدن او این است که هیچ‌گاه در این برنامه‌ها وقفه فنی اتفاق نیفتاده است. اما برای افرادی مانند گریگنون که در پشت صحنه فعالیت می‌کنند، بخش‌های کوچکی از کار باعث بروز استرس زیاد می‌شد.
گریگنون مدیر مسئول ارشد امواج رادیویی در آی‌فون بود. این کار بسیار مهم است. تلفن‌های همراه امروزه کارهای بسیاری برای ما انجام می‌دهند؛ اما به‌صورت مبنایی، آن‌ها رادیوهایی دو سویه هستند. او مسئول تجهیزاتی است که به این دستگاه‌ها امکان می‌دهد تا مانند یک تلفن عمل کنند. چنان‌چه یک دستگاه نمی‌توانست تماس بگیرد یا ارتباط بلوتوث برقرار کند یا تنظیمات وای‌فای آن دچار مشکل می‌شد، گریگنون باید پاسخ‌گو باشد. او به‌عنوان یکی از نخستین مهندسان در بخش آی‌فون، دو سال و نیم (اغلب هفت روز هفته) از عمر خود را به این پروژه اختصاص داده است.
گریگنون عضوی از گروه تمرین آی‌فون در اپل بوده است و پس از آن در قسمت معرفی محصولات جدید در مرکز همایش‌های ماسکون‌سنتر سانفرانسیسکو بوده است. او به ندرت دیده بود که جابز بتواند مراسم تمرین نود دقیقه‌ای معرفی را بدون وقفه به پایان برساند. جابز به مدت 5 روز در حال تمرین بود؛ حتی در آستانه آخرین روز معرفی، آی‌فون همچنان به‌صورت تصادفی دچار مشکل در برقراری تماس، اتصال به اینترنت بود و گاهی دچار قفل شدن ناگهانی یا خاموشی ناگهانی می‌شد.
گریگنون می‌گوید: «اوایل حضور در برنامه‌های رونمایی بسیار خوب و هیجان انگیز بود.” تنها چند نفر که از پیش انتخاب شده بودند می‌توانستند در مراسم شرکت کنند. گریگنون ادامه می‌دهد: «اما این مسئله بسیار سریع به یک موضوع ناراحت کننده تبدیل شده بود. خیلی به ندرت اتفاق می‌افتاد که جابز عصبانی شود. اما در اغلب موارد او تنها به تو نگاه می‌کرد و با یک صدای محکم می‌گفت “که تو دیگر در شرکت من جایی نداری،” یا “اگر ما شکست بخوریم فقط تو مقصر هستی”. او فقط خیلی رک و محکم بود.» گریگنون همانند بسیاری دیگر در مراسم رونمایی می‌دانست که اگر در زمان سخنرانی اصلی وقفه‌ای اتفاق بیفتد، جابز اصلاً خودش را مقصر نمی‌دانست.» گریگنون می‌گوید: «گویی که ما برنامه ارائه را هزاران بار تکرار می‌کردیم و هر بار یک مشکلی پیش می‌آمد. این موضوع اصلاً احساس خوبی در ما ایجاد نمی‌کرد.»
جلسه‌های آماده‌سازی به‌صورت کاملاً محرمانه برگزار می‌شد. از روز پنج‌شنبه تا پایان آن هفته، اپل تمامی ماسکون سنتر را در‌اختیار خود می‌گرفت. در پشت صحنه، یک لابراتوار 8 فوت در 8 فوت قرار داشت که در آن آی‌فون‌ها مستقر شده و مورد آزمایش قرار می‌گرفتند. در کنار آن یک فضا با یک مبل برای جابز در نظر گرفته شده بود. ده‌ها نیروی امنیتی به صورت تمام وقت از این محل مراقبت می‌کردند. هیچ فردی بدون ارائه کارت شناسایی الکترونیکی قادر به ورود نبود؛ در ضمن پس از ارائه کارت شناسایی، آن کارت با فهرستی که اسیتو‌جابز شخصاً آن را تأیید کرده بود، تطبیق داده می‌شد. محل سخنرانی جابز تنها برای افراد معدودی قابل دسترسی بود. جابز همواره از افشای اطلاعات محرمانه توسط شرکت‌هایی که با اپل به صورت قراردادی کار می‌کردند، بیمناک بود. او حتی نگران افرادی بود که مدیریت غرفه‌ها را برعهده داشتند یا مسئول نورپردازی و صدابردای بودند. به همین دلیل؛ او شب پیش از رونمایی را در محل سخنرانی سپری می‌کرد.

استرس
گریگنون می‌دانست که مراسم رونمایی آی‌فون تولید شده، یک مراسم رونمایی معمولی نخواهد بود؛ اما هیچ کس نمی‌توانست حدس بزند که چه اتفاقی خواهد افتاد. در طول هفت سال، آی‌فون و آی‌پد، جزء تأثیرگذار‌ترین نوآوری‌های صورت گرفته در تاریخ دره سیلیکون‌ بوده‌اند. آن‌ها به صنعت رو به زوال تلفن‌همراه نفس تازه‌ای دمیده بودند. این دو محصول بازاری مناسب و پر سود را برای صدها تولیدکننده نرم‌افزار ایجاد کرده بودند. گردش مالی تولید‌کنندگان نرم‌افزارهای موبایل از آغاز به کار این دو محصول در سال 2008 بیش از 10 میلیارد دلار بوده است. آن‌ها توانسته بودند صنعت چندمیلیارد دلاری کامپیوترهای شخصی را پشت سر بگذارند. چنان‌چه فروش آی‌پد را با فروش کامپیوترهای شخصی و لپ‌تاپ‌ها تلفیق کنید، خواهید دید که اپل بزرگترین تولیدکننده کامپیوترهای شخصی در دنیا است. سال گذشته حدود 200 میلیون آی‌فون و ‌آی‌پد به فروش رفته است که رقمی دو برابر تعداد اتومبیل‌های فروخته شده در سراسر دنیا است. تأثیر این میزان فروش تنها به حوزه اقتصاد محدود نمی‌شود بلکه از نظر فرهنگی نیز حایز اهمیت است. نوآوری‌های اپل باعث تجدید نظر درباره این تفکر شده است که انسان‌ها چگونه می‌توانند با ماشین‌ها ارتباط برقرار کنند. این موضوع تنها به‌سادگی استفاده از انگشت به جای ماوس نیست. تلفن‌های هوشمند در‌واقع در امتداد مغز انسان عمل می‌کنند.
آن‌ها به‌صورت بنیادین نحوه دریافت و پردازش اطلاعات را در افراد تغییر داده‌اند. در مورد تأثیرات مجرد کتاب، روزنامه، تلفن، تلویزیون، ضبط صوت، دوربین، دوربین ویدیویی، قطب‌نما، دستگاه پخش فیلم و دی‌وی‌دی، کامپیوتر شخصی، تلفن همراه، بازی ویدیویی و ‌آی‌پد فکر کنید. یک تلفن هوشمند تمامی آن‌ها را در خود دارد و در جیب شما جای می‌گیرد. فناوری آن باعث می‌شود نحوه یادگیری کودکان ما در مدارس، درمان یک بیمار توسط یک پزشک و چگونگی مسافرت و دیدن دنیا برای ما دچار تحول شود. این دستگاه باعث می‌شود رسانه‌ها و وسایل سرگرمی به روش‌های کاملاً جدیدی در دسترس قرار بگیرند.
البته اپل اکنون دچار چالش شده است. از زمانی که در اوخر سال 2007، شرکت گوگل آندروئید را معرفی و از برنامه خود برای تسخیر کل بازار تلفن‌های هوشمند و سایر دستگاه‌های سیار رونمایی کرد، تنها قصد رقابت با آی‌فون را نداشت، بلکه توانست آن را شکست دهد. آندروئید طرفداران فوق‌العاده زیادی را از سال 2010 به دست آورد. سهم این شرکت از بازار تلفن‌های هوشمند نزدیک به 80 درصد است؛ در حالی که سهم اپل به 20 درصد تنزل یافته است؛ در سال 2010 سهم‌ آی‌پد از بازار تبلت‌ها حدود 90 درصد بوده است؛ اما اکنون بیش از 60 درصد تبلت‌ها با آندروئید به فروش می‌روند.
آن‌چه هواداران اپل را بیش از هر چیز نگران می‌کند، اطمینان نداشتن به مسیری است که این شرکت در حال حرکت در آن است. هنگامی که جابز در اکتبر سال 2011 از دنیا رفت، موضوع مناقشه‌آمیز این نبود که آیا تیم کوک می‌تواند جانشین خوبی برای او باشد یا خیر بلکه پرسش اصلی بر سر این بود که آیا اصلاً کسی می‌تواند جانشین او باشد؟ زمان مدیریت جابز، این شرکت یک ماشین نوآوری و ایجاد تفکرات جدید بود که هر سه تا پنج سال، یک محصول کاملاً جدید به بازار عرضه می‌کرد. جابز به والتر ایزاکسون، زندگی‌نامه‌نویس خود، گفته بود که او یک تفکر جدید در ذهن دارد؛ یک انقلاب در عرضه تلویزیون. اما در زمان کوک، هیچ چیز به مرحله عرضه نرسیده است و عدم اعتماد به نفس در میان سرمایه‌گذاران کاملاً مشهود است. رونمایی و تولید محصولات جدید توسط اپل باعث می‌شد تا سهام شرکت افزایش یابد. هنگامی که کوک در ماه سپتامبر آخرین نسخه آی‌فون یعنی 5C و 5S را معرفی کرد، سهام اپل ده درصد افت کرد. سال گذشته قیمت سهام این شرکت معادل 702 دلار به ازای هر سهم بود که موجب شده بود اپل با ارزش‌ترین شرکت باشد. امروز سهام این شرکت نسبت به آن نقطه اوج، 25 درصد افت کرده است.
مقایسه هر کسی با استیو‌جابز کاری منصفانه‌ای نیست. کوک درطی دو سال مدیریت اجرایی در اپل ، بسیار تلاش کرده است تا به همگان ثابت کند که خود جابز نیز از او انتظار نداشت تا شرکت را همانند او اداره کند؛ بلکه باید به روش خودش این کار را انجام دهد. این کار باید حتماً انجام شود. هنگامی که به نحوه تولید آی‌فون نگاه کنید، متوجه می‌شوید که این شرکت با تقاضاهای غیر‌معقول و یک مرد غیر قابل پیش‌بینی سر‌و‌کار داشته است.

کاری که جابز هرگز انجام نداده بود
نمی‌توان خطر‌پذیری استیو جابز را در زمان رونمایی از آی‌فون در ژانویه سال 2007، نادیده گرفت. او د رآن مراسم نه تنها گونه جدیدی از تلفن را معرفی می‌کرد -کاری که پیش از آن هرگز انجام نداده بود- بلکه قرار بود این کار را با نمونه‌ای آزمایشی از این محصول انجام دهد که اصلاً درست کار نمی‌کرد. اگرچه تا زمان فروش آی‌فون حداقل 6 ماه زمان باقی‌مانده بود، اما جابز قصد داشت، کاری کند که دنیا همان موقع به داشتن آن احساس علاقه کند. در حقیقت، کارهای بسیاری باید انجام می‌شد. یک خط تولید باید ‌راه‌ندازی می‌شد. در آن زمان تنها صد آی‌فون تولید شده بود که هرکدام از آن‌ها کیفیت‌های گوناگونی داشتند. برخی از آن‌ها دارای فواصل چشمگیری بین صفحه نمایش و لبه پلاستیکی بودند و روی صفحه نمایش برخی دیگر خطوط و خش‌هایی دیده می‌شد. نرم‌افزار موجود روی آی‌فون‌ها نیز خطاهای فراوانی داشت.
نمونه‌های اولیه آی‌فون‌ می‌توانستند بخشی از یک آهنگ یا فیلم را اجرا کنند؛ اما قادر نبودند تمامی کلیپ را بدون توقف پخش کنند. چنان‌چه یک ایمیل می‌فرستادید سپس به گردش در اینترنت می‌پرداختید، آی‌فون با مشکلی مواجه نمی‌شد. اما اگر این کار برعکس انجام می‌گرفت، به طور قطع مشکل ایجاد می‌شد. صدها اشکال و ایراد به همراه صرف زمان طولانی برای رفع آن‌ها به مهندسان اپل کمک کرد تا آن‌چه که «راه طلایی» می‌نامند، در مقابلشان نمایان شود. راه طلایی در‌واقع، مجموعه‌ای از وظایف بود که به روش و نظمی خاص انجام می‌شد تا تلفن به‌خوبی کار کند. اما اگرچه جابز در مسیر راه طلایی حرکت می‌کرد، همچنان لازم بود یک سری از کارهای فنی در آخرین لحظات پیش از رونمایی انجام شود تا آی‌فون نمایش خوبی داشته باشد. در روز رونمایی، نرم‌افزاری که رادیوی گریگنون را پخش می‌کرد، همچنان اشکالاتی داشت؛ در ضمن نرم‌افزار مدیریت حافظه آی‌فون نیز ایراداتی داشت. هیچ‌کس نمی‌دانست آیا تجهیزات الکترونیکی اضافه‌ای که جابز برای تلفن‌ها در زمان رونمایی درخواست کرده بود نیز بر مشکلات خواهند افزود یا خیر.
جابز می‌خواست صفحه نمایش تلفن‌های آزمایشی که روی سن مورد استفاده او قرار می‌گرفتند روی یک پرده بزرگ پشت سر او نیز به نمایش درآیند. بسیاری از شرکت‌ها برای نشان دادن یک دستگاه روی یک صفحه نمایش بزرگ، یک دوربین را روی آن تنظیم می‌کردند، اما جابز این کار را نمی‌پذیرفت. حضار انگشت او را روی صفحه نمایش آی‌فون می‌دیدند که این کار باعث خراب شدن سخنرانی او می‌شد. به همین دلیل، او مهندسان اپل را مجبور کرد هفته‌ها زمان صرف کنند تا بردهای مدار اضافی را با کابل‌های ویدیویی در پشت آی‌فون‌هایی که در روی صحنه قرار می‌گرفتند تنظیم کنند. کابل‌های ویدیویی سپس به یک پروژکتور متصل می‌شدند تا چنان‌چه به عنوان مثال، جابز نرم‌افزار تقویم آی‌فون را لمس می‌کرد، انگشت او دیده نمی‌شد اما تصویر روی صفحه نمایش بزرگ به دستور او واکنش نشان می‌داد. تأثیر این کار فوق‌العاده زیاد بود. مردم حاضر در سالن احساس می‌کردند که گویی آی‌فون را در دستان خود گرفته‌اند. با این حال، ارائه عملکردی بدون ایراد، با در نظر گرفتن زمان محدود، بسیار سخت به‌نظر می‌رسید.
نرم‌افزار موجود در رادیوی وای‌فای آی‌فون آن‌چنان بی‌ثبات بود که گریگنون و گروهش مجبور بودند آنتن‌های تلفن را از طریق اتصال آن‌ها به سیم‌های پشت صحنه آن‌قدر اضافه کنند که دیگر نیاز نباشد سیگنال بی‌سیم مسیری طولانی را طی کند. افراد حاضر در سالن نیز نباید روی فرکانس مورد استفاده قرار می‌گرفتند. گریگنون می‌گوید: «اگرچه ID ایستگاه اصلی پنهان بود و لپ‌تاپ‌ها نمی‌توانستد در زمان جست‌و‌جو به آن دسترسی یابند، اما حداقل 5 هزار نفر خبره حاضر در سالن آن‌ها را تهدید می‌کردند. آن‌ها تلاش می‌کردند راه هک‌کردن سیگنال‌ها را پیدا کنند. راه‌حل این بود که نرم‌افزار Airport را به‌گونه‌ای دستکاری می‌کردند که این‌طور به نظر برسد که به جای امریکا در ژاپن کار می‌کند. سیستم وای‌فای در ژاپن از برخی فرکانس‌ها استفاده می‌کند که در امریکا مجاز نیستند. مهندسان کار چندان زیادی نمی‌توانستد انجام دهند تا مطمئن شوند که تلفن‌هایی که جابز روی صحنه قصد استفاده از آن‌ها را دارد، حتماً کار می‌کنند. گریگنون و گروهش تنها می‌توانستند حضور سیگنال‌های پر قدرت را تضمین کنند و سپس فقط امیدوار باشند که مابقی کارها به درستی انجام شود. آن‌ها برای انتقال سیگنال‌های آی‌فون از AT&T کمک گرفته بودند که یک دستگاه مخابراتی قابل حمل یا به اصطلاح دکل سیار در اختیارشان قرار داده بود تا دریافت سیگنال‌ها با قدرت صورت پذیرد. سپس با تأیید جابز، آن‌ها صفحه نمایش آی‌فون را به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کردند که همواره 5 خط سیگنال را به صورت کامل نشان دهد؛ بدون این‌که در حقیقت قدرت سیگنال‌ها به این میزان باشد. امکان خراب شدن رادیو در زمان کوتاه استفاده جابز برای برقراری تماس خیلی کم بود، اما این امکان بسیار وجود داشت که در زمان نود دقیقه‌ای نمایش به‌طور کلی از کار بیافتد. گریگنون می‌گوید: «در صورت توقف و راه‌اندازی شدن دوباره رادیو که بسیار هم انتظار می‌رفت، ما نمی‌خواستیم مردم در سالن این موضوع را ببینند؛ به همین دلیل ما آن را به سختی کدسازی کردیم تا همواره 5 خط آن پر باشد.»
هیچ کدام از این راه‌حل‌های موقت نتوانست بزرگ‌ترین مشکل آی‌فون را برطرف کند. اگر در یک زمان چندین کار با هم انجام می‌شد، حافظه از کار می‌افتاد و دستگاه باید دوباره راه‌اندازی می‌شد. جابز چندین آی‌فون و برنامه نمایشی روی صحنه داشت تا این مشکل را به گونه‌ای مدیریت کند. چنان‌چه حافظه یکی از آن‌ها دچار افت می‌شد، تا زمان راه‌اندازی دوباره، او از یک دستگاه دیگر استفاده می‌کرد. اما با توجه به تعداد برنامه‌های نمایشی که جابز در نظر گرفته بود، گریگنون نگران بود که تعداد دفعات بروز خرابی خیلی بیش‌تر باشد. اگر مشکل در زمان نمایش هر یک از برنامه‌ها به صورت جداگانه بروز نمی‌کرد، حتماً در زمان پایان نمایش که جابز تمامی برنامه‌ها را روی یک آی‌فون به صورت همزمان اجرا می‌کرد، مشکل خود را نشان می‌داد. او یک آهنگ را پخش می‌کرد، یک تماس می‌گرفت آن را در حالت انتظار قرار می‌داد، تماس دوم را برقرار می‌کرد، یک عکس را پیدا و به تماس گیرنده دوم ایمیل می‌فرستاد، برای تماس گیرنده یک موضوع را جست‌و‌جو می‌کرد و سپس به آهنگ خود باز می‌گشت. گریگنون می‌گوید: «من و تمامی افراد گروه در این‌باره استرس داشتیم. ما تنها 128 مگابایت حافظه در آن تلفن‌ها داشتیم که تقریباً برابر با 24 عکس با کیفیت و حجم بالا بود.»
جابز به طور معمول، به ندرت خود را در این شرایط قرار می‌داد. او به سخت‌گیری معروف بود؛ چنان به کارمندان فشار می‌آورد که کارهای غیرممکن را انجام می‌دادند. البته او همیشه یک نقشه جایگزین داشت که هرگاه برنامه‌ریزی‌هایش به هم می‌ریخت آن را اجرا می‌کرد. اما درمورد آی‌فون، این دستگاه تنها محصول جذابی بود که اپل در آن زمان روی آن کار می‌کرد؛ آی‌فون چنان پروژه‌ای عظیمی بود که اپل در آن زمان هیچ نقشه جایگزینی برایش نداشت. گریگنون می‌گوید: «در آن زمان تنها Apple TV و آی‌فون در دست اجرا بودند و اگر جابز فقط با  Apple TV به نمایشگاه مک‌ورلد می‌رفت، تمام دنیا از او ناامید می‌شدند.» ادامه این ماجرا را در قسمت آینده  خواهید خواند.

منبع : ماهنامه شبکه

Print Friendly, PDF & Email

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*