دوشنبه , ۱ مرداد ۱۳۹۷

گامی نو برای تسهيل ارتباط دورن-ساختاری در اينترنت چيزها

 

کنسرسيومی شامل بيش از 40 شرکت بريتانيایی (يا شعبه بريتانيایی شرکت‌های خارجی) حيطه فناوری که هدف‌شان شتاب بخشيدن به گسترش اينترنت چيزها (اينترنت اشياء) است، به‌ تازگی بر سر تعريف مشخصه‌ای جديد برای اين فناوری به توافق رسيدند. هدف از تبيين مشخصه جديد موسوم به HyperCat، اين است که دستگاه‌های کوچک و بزرگ بتوانند به‌سادگی روی اينترنت با هم کار کنند و برنامه‌های کاربردی نيز بتوانند بدون نياز به دخالت انسان، داده‌ها را به‌طور خودکار شناسایی کرده و معنا‌ی‌شان را دريابند.

در طول دوازده ماه گذشته گروه‌های توسعه‌دهنده از شرکت‌های بزرگ جهان از جمله آرم، BT و آی‌بی‌ام با همکاری استارت‌آپ‌ها، مسئولان محلی و دپارتمان‌های دانشگاهی بريتانيا و با بودجه‌ای 6.4 ميليارد پاوندی که توسط شورای راهبرد فناوری بريتانيا تامين شده‌بود برای رسيدن به هدف فوق در پی راه‌کار مناسبی بودند. نتيجه اين تلاش‌ها تبيين مشخصه هايپرکت بود. هايپرکت لايه‌ای ظريف برای تضمين همکاری متقابل اجزا در اينترنت چيزها است و برنامه‌های کاربردی می‌توانند به وسيله آن داده‌ها و منابع موجود در يک هاب داده (ديتا هاب) خاص را بکاوند، يا گونه‌های خاصی از منابع را روی اينترنت جست‌وجو کنند. برای مثال، اگر يک برنامه کاربردی طوری طراحی شده‌است که فقط واحدهای سنجش دما را می‌فهمد، هايپرکت اين امکان را برايش فراهم می‌آورد تا در ميان انبوهی از ديگر داده‌های غيرقابل فهم (برای اين برنامه)، تنها به‌دنبال همان گونه خاص از داده‌ها بگردد و آن‌را پيدا کند.

پيلگريم برت، مديرعامل استارت‌آپی با نام 1248 که در حيطه اينترنت چيزها فعاليت می‌کند می‌گويد، هايپرکت برای اين طراحی شده‌است تا ما را از اينترنت انبارها يا سيلوها به اينترنت چيزها سوق دهد. پيش‌‌ از اين يکپارچگی برنامه‌های کاربردی ساختاری طولی يا عمودی داشت و اين برنامه‌ها تنها با سرويس‌های خاصی کار و داده‌ها را به‌اصطلاح در انبارها يا سيلوهای باريکی محصور می‌کردند. اما هايپرکت به برنامه‌ها اجازه می‌دهد تا داده‌ها را روی همه سرويس‌ها شناسایی کنند و نيز با قطع وابستگی دستگاه‌ها به برنامه‌نويسان (که عواملی انسانی به‌شمار می‌آيند) به گسترش رابطه‌های چند-به-چند يا به عبارتی دقيق‌تر، بسيار-به-بسيار، که ويژگی کليدی اينترنت چيزها است، کمک می‌کند.

شورای راهبرد فناوری بريتانيا برای کمک به توسعه هايپرکت، هشت خوشه يا حيطه کاری مجزا را تعيين کرد که هر يک از آن‌ها خاصيت همکاری درون‌ساختاری را نخست در درون خود آن خوشه و سپس در ارتباط با خوشه‌های ديگر پياده‌سازی کرد. اين هشت خوشه متشکل از شرکت‌ها، موسسه‌ها و مراکز علمی و دانشگاهی عبارت بودند از: ساينس‌اسکوپ، اينتل، Xively، اکسپلورر اچ‌کيو، استيک‌هولدر ديزاين، آزمايشگاه اوربان کلايميت دانشگاه بيرمنگام، مرکز دانشگاهی تحليل‌های پيشرفته شهری-مکانی (UCL Centre for Advanced Spatial Analysis)، و دپارتمان محاسبات دانشگاه آزاد انگلستان

منبع : ماهنامه شبکه

Print Friendly, PDF & Email

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*